به گزارش خبرگزاری حوزه، در بیست و دوم اسفندماه و جمعه پایانی ماه مبارک رمضان، ملت قهرمان و بزرگ ایران با شکوهی بیبدیل و حماسهای ماندگار، لبیک گویان به نخستین فراخوان سومین رهبر معظم انقلاب اسلامی به میادین و خیابان ها برای شرکت در راهپیمایی روز قدس آمدند.
امروز، چشمان جهان شاهد صحنهای بود که در آن، سیل خروشان عاشقان و دلدادگان ولایت، مرزهای عدد و رقم را درنوردیده بود. جمعیت عظیم و انبوهی که به نظر میرسید از هر سال پرشورتر و استوارتر است، مانند رودی خروشان قدم در خیابان ها نهادند و با گام هایی استوار و محکم، مسیر راهپیمایی روز قدس را به میدانی برای بیعت دوباره با آرمانهای انقلاب تبدیل کرد و بیان کردند ما عمار گونه در میدان میمانیم.
در این حماسه زنده، صدای رسای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر منافق» مانند رعدی برفراز سرزمین پهناور ایران طنینانداز شد و فریاد رسای مردم، دسیسههای دشمنان را در هم کوبید.
در روزی که میلیونها تن در سراسر شهرها، با مشتهایی گرهکرده بر پیمان خود با سومین پیشوای بزرگوار انقلاب، حضرت امام مجتبی خامنه ای (مد ظله العالی) تجدید میثاق کردند و نشان دادند که در مسیر قدس و مقاومت، هیچگاه نخواهند لرزید و همواره پشتیبان ولایت و نصرتدهنده مستضعفان جهان خواهند بود.
در این روز بود که در برخی از شهر ها در حالیکه دودِ آتش و بویِ باروت، فضای مسیر راهپیمایی را درنورید، گام های مردم در مسیر استوار ماند و فریاد های الله اکبر در فضا پیچید امسال با سیمایِ سربازانِ خدا به خطِ مقدمِ حضور بازگشتیم. قدس امسال، پا به زمینی نهادیم که از خونِ پاکِ هزاران شهیدِ والامقام آبیاری شده؛ کسانی که برای آنکه پرچمِ این سرزمین همیشه در فراز باشد و نامِ ایران و انقلاب بر تارکِ جهان بماند، ریسمانِ جان را بریدند و در کالبدِ خاکِ وطن ریشه دواندند.
امسال سینه های داغدار خانواده های هزاران شهید با صدایی که از جوششِ خونِ عزیزانشان در سینه داشتند شعارهای « ذلت نمیپذیریم» را فریاد زدند و اعلام کرد که ما در جنگی تمامعیارِ حق علیه باطل، تا پایِ جان و تا آخرین نفس، از ناموس و پرچمِ خود دفاع خواهیم کرد و هیچگونه زبونی و خواری را برنخواهیم تابید.
در سایهی غمبار نبودِ پدرِ ملت
مسیر راهپیمایی را طی میکردم گویی چیزی را کم داشتم صدایی که همیشه از پشت میکروفن ها پخش میشد و آرامم میکرد دیگر نبود صدای پدری مهربان که از خسته نشدن و نزدیک به قله بودن برایمان میگفت...
در آن روزهای ماه ضیافتالله، در حالی که در حال انجام مذاکرات با دشمن جنایتکار بودیم؛ دشمنان خونخوار در توحشیِ بیرحم، پیکرِ پاک و نورانیِ پدرِ ملت رهبر عزیزمان آیتالله سید علی خامنه ای را هدف قرار دادند و ضربهای مهیب بر قلبِ ایران و اسلام زد. اما این جنایتِ نابخردانه، نه که خاموشمان کرد، بلکه آتشی در جانها برافروخت که به «حماسهی عاشوراییِ شبهای قدر» بدل شد.
ما از آن پس در آن شبهای تاریک، با چشمانی بیدارتر در خیابانها حضور پیدا کردیم هر شب بعد از افطار تا نیمه های شب فضای شهر، دیگر رنگِ دیگری داشت هزاران پرچمِ سهرنگِ ایران، همچون موجی خروشان، تمامِ کوچه و بازار را یکرنگ و یکصدا کرده بود. ما در میان این دریایِ عزاداری، با قامتی خمنشده و گامهایی استوار، سوگوارِ سیدِ شهیدان بودیم و با فریادهایِ مستحکمِ خود، دشمن را به حیرت واداشتیم و این حضور باشکوه سوخت موشک هایمان شد که بر سر ظلم فرود آمد.
و امروز روزها از شهادتت میگذرد؛ شرمندهام که در آن لحظاتِ سخت، که حال تمام مردم ایران را دگرگون کرد قلبم شکست و قلمم برای نگارشِ رنجِ نبودنت یارایم نکرد. اما همان اشکهایمان، به رودخانهای خروشان تبدیل شد و همان قدمهایِ استوار، کوهی شد که راهِ دشمن را به تعرض به وطن سد کرد.
ما با تمامِ وجود، در غمِ تو سوختیم و از این آتشِ سوگواری، مجدّد و پُرقدرت، برای پاسداری از خونِ تو و آرمانهایت برخاستیم.
پنداشتم که گریه امان میدهد نداد
گفتم دل شکسته امان می دهد نداد
دشمن خیال کرد علی را ترور کند
داغش به طرح فتنه زمان میدهد نداد
حماسهی حضور در شهرهای ایران؛ رگبارِ مقاومت و تکبیر در خیابانهای وطن
در راهپیمایی روز قدس مردم با کفن و با لباس رزم و پیراهنهایی که پرچمِ پرافتخار ایران را بر تن دوخته بودند حضور داشتند.
در حالی که رگبارِ ترور و صدای وحشتناکِ انفجارها در برخی شهرها فضا را میلرزاند، نه تنها قامتی خم نشد، بلکه قدمهای استوارِ آنان با قدرت و صلابتِ بیشتری بر زمین فرود آمد و ترس را به دلِ دشمنان انداخت.
پرچم گلگون و آغشته به خون مردمی که در همان راهپیمایی بر اثر حمله هوایی دشمن صهیونی _ آمریکایی به شهادت رسیده بودند در دستانشان بود و مسیر را تکبیر گویان ادامه دادند و این یادآور پیام رهبر شهیدمان است که فرمود: «دشمنان هرچه قدر هم که قلدر باشند، در مقابل اراده ی ملت ایران مجبور به عقب نشینی اند»
گروهی از دختران دبستانی چهره ای دیگر ازین حماسه را آشکار کردند آنها با به نمایش گذاشتند؛ چهره ها و لباس ها و کوله پشتی های خونین چهره ای دیگر ازین جنایتکار هولناک را به نمایش گذاشتند که نمادی از شهادت دانش آموزان کودکان دبستان شجره طیبه در میناب بود.
بانویی را در این راهپیمایی دیدیم که قبلا این حجاب را نداشت و امروز با حجاب به راهپیمایی آمده بود
او به خوبی میدانست که دشمنانِ این مرز و بوم، که از توطئههای فرهنگی و تهاجمِ نرم ناامید نیستند، چشم به تارکِ زنان ایرانی دوختهاند و بیحجابی را ابزاری برای ضربه زدن به بنیانِ خانواده و ارزشهای اسلامی میدانند.
او امروز با حجاب به میدان آمده بود چون میدانست که رضایتِ خدا و سربلندیِ نظام، در حفظِ این حریم نهفته است و بیحجابی تنها خوشحالیِ دشمنانِ خدا و مستکبران جهان را به همراه دارد.
مردی جوان در حالیکه مشت های خود را گره کرده بود گفت: «اگر دشمنِ پست و حقیر، پایی به خاکِ مقدسِ وطن بگذارد، دیگر در میانِ ما فرقی میان دوست و دشمن، موافق و مخالف، راست و چپ وجود نخواهد داشت؛ زیرا دشمنِ بیرحم، همه را زیر لگدهای ظالمانهی خود خرد خواهد کرد»
پس ما باید همچون سدی آهنین، مانع از ورودِ این ویروسِ خطرناک به حریمِ خانهمان شویم.»
مسئولین در کنار ملت، تجدید پیمان با آرمانهای مقاومت
مسئولینِ نظام نیز با درکِ حساسیتِ لحظه و همدلی با آرمانهایِ ملت، شانهبهشانهی مردم در صفِ راهپیمایی قرار گرفتند. مردمِ آگاه و بیدار، با نگاههایی پر از امید پیامِ خود را به گوشِ مسئولان رساندند که «ما ایستادهایم» و شعارِ همیشگی «نه سازش، نه تسلیم نابودی صهیونیسم » را فریاد زدند تا دشمنان بدانند که خطِ مقدمِ مقاومت، همواره پابرجا و غیرقابلِ نفوذ است. مردمی که با مسئولین هم قدم میشدند و به گوش آنها رساندند نبرد تا نابودی اسرائیل....
نجواهای شبانه؛بیداری دلها در شب قدر
این مردم دیشب در آخرین شب قدر ماه مبارک رمضان در مساجد، تکیه ها خیابان ها و میادین شهر گذراندند
و بی شک نالههایِ ملتمسانه و اشکآلودِ «اللهم عجل لولیک الفرج» اول و پایان هر دعایی بود؛ فریادی که از عمقِ جان برمیخواست دعایی که اینبار جور دیگر و با تمامِ وجود فریاد میزدند: اللهم عجل لولیک الفرج
دیشب شبِ بیداریِ دلها و راز و نیاز با امامِ زمان بود، شبِ تکرارِ عهد و پیمان با مولایی که نامش، تنها پناهگاه و امیدِ ما در این دنیای پرآشوب است.
و اکنون که غروب بر فراز این سرزمین خونین واستوار فرود میآمد، ما امشب نیز مانند هر شب، با قلبی که از عشق به ولایت و با روحی که تازه از حماسهی روز قدس نیرو گرفته، دوباره به خیابانها میآییم تا این سنگر را حفظ کنیم و پاسداری از خون شهدای والامقام را به فرزندانمان بیاموزیم و امیدمان به روزی است که زمین با فرج آقا و مولایمان، حضرت بقیهاللهالاعظم (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، از ظلم و فساد پاک شود و پرچم عدالت و حقیقت بر فراز جهان به اهتزاز درآید.
نظر شما